นักบาสเกตบอล Dwyane Wade

นักบาสเกตบอล Dwyane Wade
นักบาสเกตบอล Dwyane Wade ดเวน เวด หรืชื่อเต็ม ดเวน ไทโรน เวด จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นอดีตนักบาสเกตบอล อาชีพชาวอเมริกา เล่นในลีก เอ็นบีเอ มีฉายาว่า แฟลช (Flash) และ ดี-เวด (D-Wade) เวดได้รีไทร์แล้ว ในปี 2019

นักบาสเกตบอล Dwyane Wade  ดเวน เวด หรืชื่อเต็ม ดเวน ไทโรน เวด จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2525 เป็นอดีตนักบาสเกตบอล อาชีพชาวอเมริกา เล่นในลีก เอ็นบีเอ มีฉายาว่า แฟลช (Flash) และ ดี-เวด (D-Wade) เวดได้รีไทร์แล้ว ในปี 2019

ข้อมูลส่วนตัว

ตำแหน่ง              ชู้ตติ้งการ์ด , พอยท์การ์ด

ฉายา                   แฟลช , ดี-เวด

ส่วนสูง                 1.93 ซม.

น้ำหนัก                 100 กก.

ทีม                        ไมอามี ฮีท

สัญชาติ                  สหรัฐ

วันเกิด                    17 มกราคม พ.ศ. 2525  ชิคาโก , รัฐอิลลินอยส์

มหาวิทยาลัย           มาร์เคว็ต

คราฟ                      ลำดับที่ 5 , 2003 ไมอามี ฮีท

วัยเด็ก  Dwyane Wade

       ดเวน เวด เกิดทางตอนใต้ของเมือง ชิคาโก มีพ่อแม่ชื่อ ดเวน เวด ซีเนียร์ (Dwyane Wade , Sr.) กับแม่ชื่อ โจลินดา เวด (Jolinda Wade) พ่อแม่เขาหย่ากัน ดเวน อาศัยอยู่กับพ่อ และแม่เลี้ยง เขาในเมือง รอบบินส์ และเขามักพูดเสมอว่า มีพี่สาวของเขาเป็นคนที่พาเขาที่ทางที่ถูกต้อง

ระดับไฮสกูล

        เวด เรียนไฮสกูลที่ H.L. Richards High School ที่เมืองโอคลอว์น รัฐอิลลินอยส์ เวดไม่ได้ลงเล่นมากนักในปีสอง เพราะลูกพี่ลูดน้องของเขา ดิมิทริส แม็คแดเนีล (Demetris Mcdaniel) เป็นดาราในทีม เวดตัวสูงขึ้นอีก 4 นิ้ว ตอนขึ้นปีสาม  และเล่นได้เฉลี่ย 20.7 แต้ม 7.6 รีบาวด์ ทำผลงานรวม 100 แอสซิสต์ 73 สตีล

       ตอนอยู่ปี 4 เวดทำได้เฉลี่ย 20.7 แต้ม 11.0 รีบาวด์ และช่วยให้ทีมมีสถิติชนะ 24 แพ้ 5 ได้เข้าชิงแชมป์ในสาย เขาทำรายสถิติของโรงเรียน  โดยได้ 676 แต้ม และ 106 สตีล ภายในหนึ่ง ฤดูกาล

ระดับมหาวิทยาลัย

        ดเวน เล่นให้กับมหาวิทยาลัย มาร์เคว็ต ในเมือง มิววอร์คกี ปีแรกเวดไม่ได้ลงเล่น เนื่องจากติดปัญหาด้านการเรียน เมื่อเขามีสิทธิ์ลงเล่นในปีสอง (ปี ค.ศ. 2001-2002) เขาเป็นคนทำคะแนนสูงสุดในทีม ได้คะแนนเฉลี่ย 17.8 แต้มต่อเกม และยังทำได้ 6.6 รีบาวด์และ 3.4 แอสซิสต์ต่อเกม ให้ทีมมีสถิติชนะ 26 แพ้ 7 ซึ่งดีที่สุดนับจากฤดูกาล 1993-94 ในปี 2003 เวดเป็นคนทำคะแนนสูงสุดอีกครั้งที่ 21.5 คะแนนต่อเกม มาร์เคว็ตได้เป็นแชมในสาย Conference USA เป็นครั้งแรกด้วยสถิติชนะ 27 แพ้ 6 และเข้าไปเล่นถึงรอบสี่ทีมสุดท้ายในการแข่งชิงแชมป์ระดับมหาวิทยาลัยของเอ็นซีดับเบิลเอ

       ผลงานที่น่าจดจำที่สุด ในการแข่งขันชิงแชมป์ของเวด น่าจะเป็นตอนแข่งชิงในรอบ มิดเวสต์รีเจียนนอล ไฟนอล ตอนที่แข่งกับ มหาวิทยาลัยเคนทักกี ซึ่งถือเป็นทีมในอันดับ หนึ่งในสาย เวดทำทริปเปิล-ดับเบิล ได้ 29 คะแนน 11 รีบาวด์ 11 แอสซิสต์ การเล่นที่เด่นของ เวด ทำให้เขาตัดสินใจ เข้าดราฟตัว ผู้เล่นเอ็นบีเอ ในปีนั้น

      เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2006 มาร์เคว็ต ประกาศ จะรีไทร์ หมายเลขเสื้อของ เวด ตอนพักครึ่งของเกม ระหว่าง เคว็ต กับ มหาวิทยาลัยโพรวิเดนซ์ ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2007

นักบาสเกตบอล Dwyane Wade

โอลิมปิกส์

       ดเวน เวด เล่นในโอลิมปิก เกมส์ ฤดูร้อน ปี 2004 โดยมี อัลเลน ไอเวอร์สัน , ทิม ดังแคน , เลอบรอน เจมส์ , ชอน แมริออน และ คาร์เมโล แอนโทนี ผู้เล่นระดับออลสตาร์ ของเอ็นบีเอ  ในทีม ถึงแม้ว่าจะเต็ม ไปด้วยผู้เล่นระดับดารา แต่ทีมก็ได้เพียงเหรียญทองแดง

      เวด ถูกเลือกให้ติด บาสเกตบอลทีมชาติ สหรัฐอเมริกา จากปี 2006 ถึง 2008 เวด ได้แข่งใน เวิร์ลแชมเปียนชิพ 2006 ที่ญี่ปุ่น และได้เหรียญทอง ดเวนจะเข้าแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ 2008 ที่ปักกิ่ง สำหรับปี 2006 เวดได้เป็นกัปตันทีมร่วมกับ เลอวบรอน เจมส์ และ คาร์เมโล แอนโทนี

อาชีพการเล่น NBA

       ดเวน เวด ถูกดราฟเป็นอันดับที่ 5 ในการดราฟของ เอ็นบีเอ ในปี 2003 โดย ไมอามี ฮีท และกลายเป็นดาวในทีมทันที เขาทำได้ 16 คะแนน 4 รีบาวด์ และ 4 แอสซิสต์ ในปีแรก และยังทำผลงานได้ดีในรอบ เพลย์ออฟ โดยเฉพาะตอนที่ เจอกับ อินดีอานา เพเซอรส์ ในรอบก่อนชิงแชมป์คอนเฟอเรนซ์ตะวันออก แต่ว่าในปีนั้น ผู้เล่นหน้าใหม่อีกสองคน คือ คาเมโล แอนโทนี และ เลอบรอน เจมส์ กลับที่สนใจของสือมวลชน มากกว่า จากความสำเร็จในปีแรกของ เวด เขาก็ได้รับการคัดตัวเป็นทีมชาติ สหรัฐ

    ฤดูกาล 2004-05 เมื่อแชคิล โอนีลถูกเทรดจากทีมลอสแอนเจลิส เลเกอรส์มายังฮีท ผลงานของเวดดีขึ้นในทุกด้านไม่ว่าจะเป็นคะแนนเฉลี่ย แอสซิสต์ และ รีบาวด์ ได้รับเลือกในเกมออลสตาร์ ฮีทขยับผลงานจากชนะ 42 แพ้ 40 ในปีก่อนหน้ามาเป็น ชนะ 59 แพ้ 23 หรือดีขึ้นถึง 17 เกม และเป็นสถิติแพ้ชนะที่ดีที่สุดในคอนเฟอเรนซ์ตะวันออก

ในรอบเพลย์ออฟ 2005 รอบแรกกับนิวเจอร์ซีส์ เน็ตส์ ฮีทชนะรวดโดยเวดเล่นได้เฉลี่ย 26.3 คะแนน 8.8 แอสซิสต์ 6.0 รีบาวด์ และเปอร์เซนต์การชู้ต 50% ถือเป็นผู้เล่นคนที่เจ็ดที่สามารถทำ 25 คะแนน 8 แอสซิสต์ 6 รีบาวด์และชู้ตอย่างน้อย 50% (อีกหาคนที่เหลือล้วนอยู่ในหอเกียรติยศได้แก่ บ็อบ คอสี, ออสการ์ รอเบิร์ตสัน, วิลต์ แชมเบอร์เลน, แลร์รี เบิร์ด, แมจิก จอห์นสัน และ ไมเคิล จอร์แดน) เวดทำได้อีกครั้งในรอบสองเอาชนะวอชิงตัน วิซารดส์ 4 เกมรวด ที่ผลงาน 31 แต้ม 7 รีบาวด์ 8 แอสซิสต์ต่อเกม ฮีทไปแพ้ดีทรอยต์ พิสตันส์ (ทีมป้องกันแชมป์) ใน 7 เกมตอนแข่งรอบชิงแชมป์คอนเฟอร์เรนซ์ตะวันออก เวดทำคะแนนได้ 40 และ 36 ในเกม 2 และเกม 3 ขณะตอนที่เป็นไข้ ไซนัสอักเสบ และเจ็บเข่า เขาบาดเจ็บกล้ามเนื้อซี่โครงในเกม 5 ทำให้อดเล่นในเกม 6 และเล่นได้จำกัดในเกม 7 ความพ่ายแพ้ในเกม 7 ส่วนหนึ่งมาจากสภาพที่ไม่สมบูรณ์ของเวด ซึ่งก่อนหน้านี้ฮีทนำพิสตันส์อยู่ 3 ต่อ 2 เกม

ฤดูการ 2005-06 เวดถูกเลือกให้เล่นในเกมรวมดาราเอ็นบีเออีกเป็นครั้งที่สอง และยังเป็นคนที่ทำให้ทีมชนะด้วย เขาเอาลูกที่อัลเลน ไอเวอร์สันชู้ตพลาดยัดกลับลงห่วง ตลอดฤดูกาลเวดเล่นเฉลี่ย 27.2 แต้ม 6.7 แอสซิสต์ 5.7 รีบาวด์ 1.95 สตีล ในรอบเพลย์ออฟ เวดเจ็บสะโพกแต่ก็กลับมาพาทีมชนะในรอบแรก และชนะดีทรอยต์ พิสตันส์ ในรอบชิงคอนเฟอร์เรนซ์ตะวันออก เข้ารอบชิงแชมป์เอ็นบีเอเป็นครั้งแรก

ในรอบชิง ฮีทพบกับดัลลัส แมฟเวอริกส์ เวดยังโชว์ความสามารถของเขา ในเกม 3, 4 และ 5 เวดทำได้ 42, 36 และ 43 คะแนนตามลำดับ พาทีมจากการเป็นรอง 0 ต่อ 2 เกม มานำ 3 ต่อ 2 เกม ฮีทชนะในเกม 6 และคว้าแชมป์เอ็นบีเอ และเวดได้รับรางวัลเอ็มวีพีรอบไฟนอล

ในฤดูกาล 2006-07 เวดได้รับเลือกเล่นในเกมรวมดาราเป็นปีที่สามติดต่อกัน แต่ทีมฮีทก็เริ่มต้นฤดูกาลโดยชนะเพียง 20 แต่แพ้ถึง 25 เกม แต่หลังจากที่แชคหายจากการบาดเจ็บ และโค้ชแพท ไรเลย์ กลับมาหลังผ่าตัดสะโพกและหัวเข่า ฮีทมีท่าทีว่าจะทำผลงานในครึ่งหลังได้ดี แต่ในเกมระหว่างฮีทกับฮิวส์ตัน รอกเก็ตส์เมื่อ 21 กุมภาพันธ์ เวดหัวไหล่ซ้ายเคลื่อนระหว่างการพยายามขโมยลูกจาก เชน แบททิเยร์ และต้องพาออกนอกสนามด้วยรถเข็น เวดต้องตัดสินใจระหว่างการพักฟื้นและกลับมาเล่นใหม่ช่วงปลายฤดูกาล หรือผ่าตัดและรอจนฤดูกาลหน้ากว่าจะเล่นได้อีก เวดประกาศเมื่อ 5 มีนาคมว่าจะเลื่อนการผ่าตัดออกไปและพักเพื่อพยายามกลับมาเล่นให้ทีมให้ทันช่วงเพลย์ออฟ

เวดกลับมาเล่นอีกครั้งในวันที่ 8 เมษายน หลังจากพักไป 23 เกม ในเกมแรกที่กลับมา เวดแข่งกับชาล็อต บ็อบแคทส์ทำได้ 12 คะแนน 8 แอสซิสต์ แต่แพ้ต่อเวลาที่คะแนน 103 ต่อ 111 เวดจบฤดูกาลด้วยสถิติเฉลี่ย 27.4 แต้ม 7.5 แอสซิสต์ 4.7 รีบาวด์ และ 2.1 สตีล ต่อเกม

รางวัลที่ได้รับ

  • แชมป์ NBA กับทีมไมอามี ฮีท ปี 2006
  • รางวัล MVP รอบไฟนอล ปี 2006
  • ได้รับเลือกเล่นในเกมออลสตาร์: ปี 2005, 2006, 2007
  • เหรียญทองในกีฬาโอลิมปิก กับทีมชาติสหรัฐ ที่ปักกิ่ง ประเทศจีน ปี 2008
  • ทองแดงในกีฬาโอลิมปิก กับทีมชาติสหรัฐ ที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ ปี 2004
  • เหรียญทองแดงในฟีบาเวิร์ลแชมเปียนชิพ กับทีมชาติสหรัฐ ปี 2006
  • แชมป์เอ็นบีเอ กับทีมไมอามี ฮีท ปี 2012

Asiawin99 เว็บไซต์คาสิโนออนไลน์ที่ดีที่สุดของเอเชีย มีเกมให้เล่นเช่น บาคาร่า แบล็คแจ็คออนไลน์ สล็อตออนไลน์ ฟุตบอล ไก่ชน มวย หวย และอื่นๆอีกมากมาย เว็บไซต์ที่ความมั่นคง ไว้ใจได้   ถอน / ฝากเงินรวดเร็วทันใจ และมีบริการตลอด 24 ชั่วโมง   ทางเข้าหน้าเว็บ  www.asiawin99.org

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*